Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

«ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ» (Σαπφούς 10, Αθήνα)
 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
 
Συνάδελφοι,                                                                                                                          24/7/2014

 
Η έναρξη λειτουργίας της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΝΕΡΙΤ με το επίσημο ντεμπούτο της στην αποψινή συναυλία στο βράχο της Πνύκας, αξιοποιείται προπαγανδιστικά από την κυβέρνηση αλλά και από την διοίκηση της ΝΕΡΙΤ προκειμένου να μπουν κάτω από το χαλί τα τεράστια προβλήματα στο χώρο του Πολιτισμού αλλά και των εργαζόμενων του χώρου.
  
Δεν μπορούμε να συμμεριστούμε την...
αισιοδοξία που αποτυπώνεται στις δηλώσεις του καλλιτεχνικού διευθυντή της Ορχήστρας καθώς και του Προέδρου του Δ.Σ. και Διευθύνοντα Συμβούλου της ΝΕΡΙΤ, όταν μιλάνε για νέα αρχή, για έναν φορέα που στοχεύει να διαδραματίσει ρόλο στην μουσική ζωή του τόπου. Η πραγματικότητα είναι πως ο νέος φορέας βρίσκεται πολύ μακριά όχι μόνο από την ανάγκη του λαού για Πολιτισμό-κοινωνικό αγαθό, αλλά αποτελεί σημαντικό βήμα συρρίκνωσης σε σχέση με την προηγούμενη κατάσταση. Έτσι στην θέση των 3 Mουσικών Sυνόλων της ΕΡΤ (Συμφωνική, Ποικίλης και Χορωδία), συνολικής δυναμικότητας 200 μουσικών έρχεται σήμερα ένα σχήμα δυναμικότητας 70 μουσικών και διαρρέουν υποσχέσεις για μια ολιγομελή Xορωδία. Η πρόσληψη των μουσικών με σύμβαση έργου για 150 συναυλίες σε διάστημα τριετίας, αποτελεί επίσης πολύ αρνητική εξέλιξη αφού περιγράφει εργασιακές σχέσεις λάστιχο χωρίς κανένα από τα δικαιώματα που θα έπρεπε να απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι σε ένα Κρατικό Πολιτιστικό Οργανισμό (σταθερή δουλειά, πλήρη ασφάλιση κλπ). Η συγκεκριμένη επιλογή της κυβέρνησης δίνει το στίγμα των εξελίξεων που δρομολογούνται  στα υπόλοιπα Κρατικά Μουσικά Σύνολα, τόσο στη Λυρική Σκηνή, με την ουσιαστική παράδοσή της στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος «Στ. Νιάρχος», όσο και στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και την Καμεράτα που σύμφωνα με πληροφορίες θα λειτουργήσουν με τη λογική της ανταποδοτικότητας στο πλαίσιο ενός ΝΠΙΔ. 
  
Καλούμε τους εργαζόμενους να μην παγιδευτούν από τις ψεύτικες προσδοκίες που καλλιεργεί η διοίκηση της ΝΕΡΙΤ και η κυβέρνηση. Η πολιτική που μετατρέπει τον πολιτισμό σε ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα, σε πεδίο κερδοφορίας για τους μονοπωλιακούς ομίλους, δεν φέρνει τίποτα θετικό για τους εργαζόμενους στο χώρο. Αντιθέτως, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας θα καλούμαστε να σφίγγουμε όλο και πιο πολύ το ζωνάρι, να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα τις απανωτές περικοπές σε μισθούς, σε ασφαλιστικά δικαιώματα, τις απλήρωτες πρόβες και την απλήρωτη εργασία.
  
Καλούμε ειδικά τους συνάδελφους που προέρχονται από τα σύνολα της ΕΡΤ να μην σκύψουν το κεφάλι μπαίνοντας στον νέο φορέα, αντίθετα να πρωτοστατήσουν στην πάλη για δουλειά με δικαιώματα. Ο αγώνας που ξεκίνησε με το κλείσιμο της ΕΡΤ, δεν τελειώνει με την έναρξη λειτουργίας της ΝΕΡΙΤ και της Ορχήστρας της. Σήμερα υπάρχει αντικειμενική διαχωριστική γραμμή, όμως αυτή δεν βρίσκεται ανάμεσα στους εργαζόμενους της ΝΕΡΙΤ και τους απολυμένους της ΕΡΤ, αλλά ανάμεσα στην πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του μονοπωλιακού κεφαλαίου και στην ανάγκη των εργαζόμενων για μόνιμη και σταθερή εργασία, για Πολιτισμό-κοινωνικό αγαθό. Καλούμε συνολικά τους εργαζόμενους της Συμφωνικής Ορχήστρας της ΝΕΡΙΤ να οργανωθούν και να παλέψουν, να μην αποδεχτούν ως φυσικό φαινόμενο τις εργασιακές σχέσεις λάστιχο, το να δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί προκειμένου να διασφαλίζεται η "ανταγωνιστικότητα" δηλαδή η κερδοφορία του κεφαλαίου. Σε ενιαίο μέτωπο με όλους τους εργαζόμενους του κλάδου να παλέψουμε για το δικαίωμα σε μόνιμη και σταθερή εργασία, ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης που μετατρέπει τον Πολιτισμό σε πεδίο κερδοφορίας για τους μονοπωλιακούς όμιλους.
  
Ως Σωματείο υποσχόμαστε πως θα είμαστε δίπλα στους εργαζόμενους σε κάθε διεκδίκησή τους αλλά και για να βοηθήσουμε την οργάνωση του αγώνα απέναντι στα οξυμένα καθημερινά προβλήματα.
Για το Δ.Σ
                                                    Ο Πρόεδρος                                             Ο Γ. Γραμματέας
                                 Βασίλης Παρασκευόπουλος                                    Νίκος Στρατηγός 
  • Blog Archive